Jy vind dat drank, wanneer dit matig gebruik word, ‘n vriendelike sosiale doel kan dien. Jy drink af en toe ‘n glasie jenewer of brandewyn, of ‘n paar biere of "n kelkie wyn. Jy drink nie volgense ‘n vaste patroon nie. Jy mag egter byna ongemerk na die volgende fase beweeg.

Op ‘n sekere stadium kry jy ‘n blackout want die volgende oggend kan jy niks onthou van wat na ‘n sekere tydstip die aand gebeur het nie.

Omstreeks die tyd wanneer jy bewussynsverlies begin ondervind, of ‘n bietjie later, proe-proe jy nie langer meer aan drank nie, nou begin jy dit haastig wegslaan. Jy begin skelmpies drink. Die onderwerp van hoe beskonke die of daardie persoon was irriteer jou nou verskriklik. Jy huiwer om te praat oor hoe belangrik drank vir jou geword het.

Sowat twee jaar na jou eerste bewussynverlies vind jy byna elke keer as jy ‘n drankie maak dat jy meer drink as wat jy wou. Jy het nog beheer daaroor dat jy nie môre sal drink nie, maar jy het geen beheer oor die hoeveelheid wat jy by ‘n bepaalde geleentheid sal drink nie. Jy word nou buitensporig wat jou gedrag in geldsake betref. Jy koop bv onnodig en betaal te veel daarvoor.

Omdat daar ‘n verlies van beheer is begin jy dikwels onbewus verskonings aan te voer waarom jy drink. Die feit is dat jy skuldig voel oor die drinkery.

Jy neem ‘n drankie sodra jy in die oggend wakker word en jou verskoning is, om jou vir die dag "reg te ruk". Die tyd is miskien al middag, of in die middel van die namiddag, dit hang af wanneer jy uit die bed opstaan. Die gevaar van ‘n "regmaker" is dat jy dit neem, as ‘n soort medisyne.

Nie lank nadat jy in die oggend begin drink nie, vind jy dit werklik verkiesliker om alleen te drink. Dit is ‘n baie ernstige stadium. Eensame drinkery beteken jy drink om te ontsnap na die private, verdraaide wêreld van jou eie verbeelding. Nou is jy heeltemal vasgevang maar natuurlik mag niemand dit vir jou vertel nie.

Wanneer jy by ‘n bepaalde geleentheid genoeg gedrink het, word jy vernietigend. Jy baklei en verniel nou sommer. Dit kan ook gebeur dat jy uitermate selfbewus word, bang vir mense, bang dat julle jou aanstaar. Dit gee jou ‘n oordrewe gevoel van verstotenheid, of maak jou krities teenoor ander. Wanneer iemand drink, verloor hy eers sy vermoë om sy eie gedrag te beoordeel. Dan verval sy sosiale selfbeheersing, en hy begin hom soos ‘n barbaar te gedra. Uiteindelik mag hy die vlak van ‘n dier of kind bereik waar hy van min anders as sy onmiddellike behoeftes bewus is. Die volgende dag is hy vervul met afsku. Maar daarvoor is daar ‘n geneesmiddel: MEER DRANK

Nou begin die kwaai stadium waarin jy "dwanggedrewe" drink. Jy is, trouens, ‘n ware alkoholis. Hierdie stadium kom van een tot drie jaar nadat jy in die oggend begin drink het. Suip is ‘n tydperk (gewoonlik etlike dae) waarin jy blind, hulpeloos, met slegs een doel drink, en dit is om dronk te word. Jy gee niks om vir die gesin, vriende, werk of selfs kos en herberg nie. Jy is besig net met jouself en jou drank. Jy het geen verantwoordelikheidsgevoel nie. Om meer drank te kry, sal jy lieg, steel of jou beste besittings verpand. Wanneer die tydjie verby is keer jy terug tot skynbare redelikheid, bewend en bleek. Jy sweer "nooit weer nie", tot die volgende keer. (Op stap vier het jy beheer verloor oor die hoeveelheid drank. Nou kan jy die "wanneer" nie beheer nie).

Jy verag jouself maar verkies tog om die leuen te glo dat dit eintlik ander mense se skuld is dat jy drink.

Nou kom die trappe na emosionele en geestelike bankrotskap vinniger nader na mekaar. Jy begin ‘n vae maar aanhoudende gevoel kry van vrees - vrees vir vergelding. Jy wandel in vrees. Jy toon dit aan die wêreld deur jou bewende hande en wesenlose blik, jou onvaste stap en prikkelbare senuwees. Omdat jy so bang is, begin jy jou drank-voorraad te bewaak. Die wêreld het jou verlaat, dink jy.

Die dag kom wanneer jy vir die eerste keer moet erken dat jy drank nie kan hanteer nie.

Jy kry hulp van buite of gooi die handdoek in.